Είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιείται στη Χειρουργική Στόματος για την αποκατάσταση ελλείψεων σε οστό ή και μαλακούς ιστούς (ούλα), ώστε να δημιουργηθεί περιβάλλον για την τοποθέτηση εμφυτεύματος ή για λόγους αισθητικούς. Ειδικά, σε περιπτώσεις προχωρημένης φλεγμονής, παρατηρείται τόσο μεγάλη απώλεια σκληρών ιστών (οστού), ώστε να καθίσταται αδύνατη η χειρουργική τοποθέτηση εμφυτεύματος. Τα οστικά ελλείματα που παρατηρούνται στις περιπτώσεις αυτές μπορούν να αναπλαστούν με τη χρήση μοσχευματικών υλικών.

Τα μοσχεύματα είναι βιοϋλικά που χρησιμοποιούνται
• Για την ενίσχυση της υπάρχουσας οστικής μάζας ή ούλων
• Για τη διέγερση της φυσικής αναγέννησης των ιστών

Ταξινομούνται σε μεμβράνες και οστικά υποκατάστατα. Τα τελευταία χωρίζονται σε 4 κατηγορίες: αυτόλογο (λήψη υλικού από τον ίδιο τον ασθενή),

Η χρήση τους εξατομικεύεται αναλόγως της περίπτωσης.